1997 yılında SSK’da çalışmaya başladığım dönemde kesişti yolumuz Hasibe Aslıhan Bilir ile…
O da benim gibi Gaziantep’e gelin gelmişti. Demirbank Gaziantep Şubesi’nde, Balıkesirli Hakan Bilir ile tanışmıştık. Aslıhan Bilir’in Hakan’ın eşi olduğunu öğrendiğimde ise gerçekten çok şaşırmıştım. Şaşkınlığım, dünyanın ne kadar küçük olduğunu bir kez daha anlamış olmamdandı!
Hani derler ya, kazan yuvarlanmış kapağını bulmuş diye… Aslıhan ve Hakan çifti, bu atasözünün adeta ete kemiğe bürünmüş hâliydi.
İkisi de iş disiplinleriyle, hayata bakışlarıyla, dostluklarıyla ve kardeşlikleriyle benim için her zaman çok özel insanlar oldular. Zor beğenen, kolay kolay taviz vermeyen ama kıymet bilmeyi de kıymet vermeyi de çok iyi bilen; kadirşinas, vefalı, istikrarlı, samimi ve candan iki güzel insan…
2000’li yıllarda uluslararası bir müşavirlik firmasının Gaziantep temsilciliğiyle SMMM’lik mesleğine profesyonel anlamda adım atmışlardı. Üstelik bunu anonim şirket çatısı altında gerçekleştirmişlerdi. O günlerden bugüne mesleklerine duydukları bağlılığı, çalışma azimlerini ve profesyonel yaklaşımlarını hep takdir ettim.
Demirbank’ın kapanmasının ardından Hakan Bilir, özel bir hastanenin genel müdürü olarak mesleğini icra etmeye ve hayat mücadelesini sürdürmeye devam etti.
Ailece görüştüğümüz, çocuklarımızın büyümelerine birlikte şahitlik ettiğimiz, hayatın türlü telaşları arasında biriktirdiğimiz hatıralarla rüzgâr gibi geçen tamı tamına 30 yıl!
Peki, bana Aslıhan Bilir’i tarif edin derseniz…
Şöyle tarif edebilirim:
Analitik zekâya sahip, mantıklı, realist, hırslı, hümanist, merhametli, vicdanlı, hayırsever, sosyal, geleneklerine bağlı, vefalı, misafirperver, seviyeli, kültürlü; iyi bir kardeş, iyi bir eş, iyi bir anne, iyi bir iş insanı, iyi bir mali müşavir, iyi bir siyasetçi…
Çağdaş, laik, Atatürkçü, hayırlı bir evlat, iyi bir aşçı; insan ilişkilerinde de iş ilişkilerinde de profesyonel…
Bir insanın taşıyabileceği meziyetleri, erdemleri ve güzellikleri bir araya getirdiğinizde karşınıza benim tanıdığım Aslıhan Bilir çıkar.
Bir anne babanın, eşin, kardeşin ve dostlarının gurur duyabileceği özelliklerle bezenmiş; Gaziantep’e ve kendi kabuğuna sığmayan, benim için müstesna bir kardeştir.
2013 yılında kanser illetiyle mücadele ettiğim dönemde Hakan’la birlikte gözyaşı döktüklerini, nekahet sürecimde yönettiği hastanenin bütün imkânlarını seferber ettiğini unutursam namertlik etmiş olurum!
İnsan bazı şeyleri unutmaz. Çünkü bazı iyiliklerin karşılığı yoktur; yalnızca vefa borcu vardır.
Hastaneden ayrıldıktan sonra Hakan’la birlikte müşavirlik işlerini çok daha profesyonel bir şekilde sürdürmeye devam ettiler. Maşallah, emeklerinin karşılığını almalarını, başarılarının daim olmasını diliyorum.
Allah emeklerini boşa çıkarmasın!
Karı koca, bütün yoğunluklarına rağmen memleket meselelerine karşı son derece duyarlı insanlardır. Ülkenin gidişatından duydukları rahatsızlıkları, siyasete ilişkin düşüncelerini ve serzenişlerini pek çok kez paylaşmışızdır.
2020 yılında DEVA Partisi’nde siyaset yaptığım dönemde, her konuda yanımda oldular. Desteklerini esirgemediler. Her zaman o güzel ifadeleriyle moral verdiler:
“Haydi inşallah Abdurrahman abi!”
O yıllarda benim kızım Merve avukattı. Aslıhan’ın büyük oğlu Enes ise tıp fakültesi yolunda, doktor adayıydı.
Benim oğlum Atalay inşaat mühendisi olduğunda arayıp, “Ağabey, Atalay’a merhum Korkut Küçükcan’ın yanında iş buldum.” dediğindeki heyecanını, mutluluğunu ve samimiyetini anlatmak mümkün değil. Bazı insanların başkasının evladının başarısıyla duyduğu mutluluk, kendi evladının başarısından farksızdır. İşte Aslıhan böyle bir insandır.
Küçük oğulları Eren’in de küçüklüğünden beri basketbola ve müziğe olan merakı hep gündemimizdeydi. Şükürler olsun, o da bugün tıp fakültesi öğrencisi. İnşallah yarınlarda iyi bir müzisyen, iyi bir hekim ve iyi bir evlat olarak ülkesine, milletine ve bizlere hizmet edecek.
Hülasa…
Hasibe Aslıhan Bilir!
Bir gün telefonum çaldı. Arayan Aslıhan’dı.
“Ağabey, ben siyasette de varım artık. Elimi taşın altına koyacağım. Yanımda mısın?” dediğinde duyduğum mutluluğu anlatamam.
Cesaretiyle ümitlendim, heyecanlandım. Ben de onu cesaretlendirdim.
“Kardeşim, ben 30 yıldır yanındayım!” diye haykırdım adeta.
Çünkü bazı yol arkadaşlıkları bir telefonla başlamaz. Otuz yıllık güvenin, dostluğun, vefanın ve karşılıklı emeğin üzerine inşa edilir.
Hoş geldin kardeşim, sefalar getirdin!
Şimdi gelelim asıl meseleye…
Ülkemizin ve Gaziantep’imizin içinde bulunduğu siyasi, ekonomik ve sosyal gidişata baktığımızda; siyasetin yeni yüzlere, yeni heyecanlara, liyakate, ahlaka, vicdana ve samimiyete ne kadar çok ihtiyacı olduğunu görüyoruz.
Peki, Aslıhan Bilir; yıllardır iş hayatında, sosyal ilişkilerinde ve dostluklarında ortaya koyduğu erdemlerini, birikimini, cesaretini ve meziyetlerini siyasete taşıyarak Gaziantep ve ülke siyasetinde neden fark yaratmasın?
Siyaset yalnızca konuşmak, makam sahibi olmak veya bir partinin çatısı altında görünmek değildir. Siyaset; insan tanımak, insan kazanmak, sorumluluk almak, bedel ödemeyi göze almak ve gerektiğinde elini taşın altına koyabilmektir.
Otuz yıldır tanıdığım Aslıhan Bilir’de bunların pek çoğunun karşılığını gördüm.
Elbette siyaset ayrı bir sınavdır. İnsan ilişkilerinde gösterilen başarıyı siyasete taşımak emek, sabır ve mücadele ister. Ancak insanın karakteri, vicdanı ve çalışma disiplini bu yolculuğun en sağlam sermayesidir.
Benim tanıdığım Aslıhan Bilir, sahip olduğu birikimle bu sınavı verebilecek potansiyele sahiptir.
Gizli bir cevherin artık kendi kabuğuna sığmadığına şahitlik ediyoruz.
Bekleyin Gaziantep!
Bekleyin Türkiye’m!
Bekleyin siyasetçiler, bekleyin yeni yol arkadaşları!
Siyasete yeni bir ses, yeni bir soluk ve yeni bir heyecan geliyor.
Otuz yıllık dostluğumun, kardeşliğimin ve gözlemlerimin ardından söylüyorum:
HASİBE ASLIHAN BİLİR’İ İZLEYİN LÜTFEN!
Çünkü bazen bir insanın siyasi yolculuğuna dair en güçlü referans, seçim meydanlarında söyledikleri değil, yıllar boyunca hayatın içinde ortaya koyduklarıdır.
Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir