Bonjour mes chéris!
Haftalardır ortalıkta görünmeyince merak etmişsinizdir. Ne yapayım şekerim, Paris, Milano, Londra derken dönüş biraz gecikti. Aslında nerelere gittiğimi söylemeyecektim. Ama insan bir kere yurt dışına çıktı mı, bunu kimseye anlatmadan duramıyormuş!
Gerçi bazılarının tatili havaalanındaki duty-free mağazasından başlıyor, Instagram'daki son fotoğrafla bitiyor. Arada ülkeyi görmeye vakit kalırsa ne âlâ!
Ay, Avrupa bir başka şekerim!”
Paris'te kaldırımda yürüyorsun, medeniyet! Antep'te yürüyorsun, toz!
Londra'da yağmur yağıyor, romantizm! Antep'te yağsa belediyeye veryansın!
Milano'da küçücük bir kahveye on avro veriyorsun, kültür! Burada aynı parayı versen işletmecinin yedi sülalesini araştırırsın. Üstelik bir de Türk kahvesine “Türkiye kahvesi” diyorlar! Şekerim, kahvenin bile kimliğini değiştirdiniz, bari fiyatına dokunmayın!
Bir de şu seyahatten dönenlerin diline ne demeli? “Biz Paris'teyken…”, “Milano'da bir butik keşfettim…”, “Londra'da kahvaltı kültürü bambaşka…”.
Kuzum, üç gün önce lahmacunun arasına söğürme koyup parmaklarını yiyordun. Şimdi İtalya'da pizza yiyince bizim lahmacunu beğenmez oldun! Ne oldu şekerim, damak tadına da mı Schengen vizesi aldın?
Kahve artık coffee, alışveriş shopping, yürüyüş walking… Sanki İngilizce konuşmazsa uçakta biriktirdiği miller silinecek!
Hele o alışveriş poşetleri… İçindeki üründen çok dışındaki marka önemli. Poşet öyle bir taşınıyor ki sanki mağazayı satın almış!
Bir de sosyal medya meselesi var. Havaalanından ilk fotoğraf, uçaktan ikinci, otelden üçüncü… Kahvaltı, kahve, sokak, kaldırım taşı… E şekerim, tatil mi yapıyorsun, bulunduğun ülkenin turizm tanıtım müdürlüğünü mü üstlendin?
En güzeli de şu: Yurt dışında toplu taşımaya hayran kalanlar, Antep'e dönünce iki sokak öteye arabasız gidemiyor!
Yanlış anlamayın, gezmek güzeldir. Yeni kültürler tanımak insanı zenginleştirir. Ama bazıları ülke değiştirince sınıf atladığını sanıyor. Oysa pasaport kontrolünde kimseye görgü belgesi verilmiyor! Bazıları yalnızca gitmiş olmak için gidiyor. Gittiği şehrin tarihini bilmiyor, kültürünü merak etmiyor, coğrafyasına dönüp bakmıyor. Bir müzenin kapısından geçerken içeride ne olduğunu sormuyor ama önündeki fotoğrafın ışığını beğenmeyince on kere yeniden çektiriyor. Bir ülkeye gidiyor, geriye yüzlerce fotoğrafla dönüyor. Ama sorsanız o ülkeye dair öğrendiği tek yeni şey, hangi mağazanın daha ucuz olduğu! Valizler dolu, telefonun hafızası dolu… Bir tek insanın bilgi dağarcığı aynı kalmış!
Oysa seyahatin asıl güzelliği, döndüğünde gösterecek fotoğraflarının değil, anlatacak yeni şeylerinin olması.
Neyse canlarım, seyahat yorgunluğumu atayım da Antep'te neler olmuş, bir bakayım.
Bu arada nerelere gittiğimi soranlara…Ay, ne önemi var şekerim?
Bazıları dünyayı tanımaya gidiyor, bazıları dünyaya kendini göstermeye!
Au revoir, mes chéris!
Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir