Şimdi herkes elindeki çayı, kahveyi koysun ve gözlerini ovuştursun. Çünkü birazdan okuyacaklarınız, bürokrasinin en büyük çelişkilerinden birini anlatıyor!
Efendim, memlekette Yardımcı Hizmetler Sınıfı diye bir grup var. 1965 yılında tanımlanmış bir kadro. O dönemde devletin kafasında bir plan vardı: Bu sınıfa girenler çay getirecek, getir-götür işlerini yapacak, evrak taşıyacak. Peki, 2025 yılında ne oluyor? Yardımcı Hizmetler Sınıfı'nda çalışanlar artık ön lisans, lisans, hatta yüksek lisans mezunu! Ama devlet hâlâ onlara “hizmetli” diyor.
E ama hizmetli dedikleriniz yıllardır idari işleri yapıyor, evrak hazırlıyor, sistemleri yönetiyor! Hatta birçok memur statüsündeki kişiden daha fazla sorumluluk alıyorlar. Fakat iş unvana gelince, “Sen hizmetlisin” deniyor.
Hadi bakalım, burada sorular başlıyor:
— Bu insanlar neden Genel İdari Hizmetler Sınıfı'na geçirilmiyor?
— Neden eğitimlerine uygun görevlendirme yapılmıyor?
— Neden yıllardır Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Sınavı açılmıyor?
Cevap? Koskoca bir sessizlik. Çünkü hükümet bu konuyu sürekli "Gündemimizde böyle bir çalışma yok" diyerek geçiştiriyor.
Oysa geçmişte bazı yardımcı hizmetler personeli Genel İdari Hizmetler’e geçirilmişti. Ama bir defaya mahsus! Devlet, bir grubu memur yaptı ama geri kalan on binlerce çalışana "Siz biraz daha bekleyin" dedi. Şimdi soruyorum: Adalet bu mu?
Kadro Var, Hak Yok!
Bu sınıfta çalışanlar aynı işleri yapmalarına rağmen farklı maaşlar alıyor, düşük ek göstergeler nedeniyle hem aktif çalışma hayatlarında hem de emekliliklerinde mağdur oluyorlar. Peki, neden? Çünkü statüleri eski ve çağ dışı bir yasaya sıkışmış durumda!
Üstüne üstlük, yardımcı hizmetler sınıfının asli işleri artık taşeron işçiler tarafından yapılıyor. E o zaman bu arkadaşlarımız neden hâlâ hizmetli statüsünde? Devletin kendisi bile onların yaptıkları işin hizmetçilik olmadığını kabul ediyor ama unvanlarını değiştirmeye yanaşmıyor!
Çözüm Çok Basit!
Bir yasa değişikliğiyle tüm yardımcı hizmetler sınıfı personeli genel idari hizmetlere geçirilebilir. Bu, sadece onların hakkını teslim etmekle kalmaz, devletin verimliliğini de artırır. Ama hükümet yıllardır bu konuda hiçbir somut adım atmıyor.
Adalet, liyakat, eşitlik gibi kavramları dillerinden düşürmeyenler, yardımcı hizmetler sınıfı çalışanlarının sesi olmaktan neden kaçıyor?
Bürokrasinin çarkları dönsün diye ter döken bu insanları artık görmezden gelmeyin! Çünkü unutmayın, adaleti sadece seçim dönemlerinde hatırlamak, adalet değildir.
Ve unutulmasın: Bir toplumda çalışanların hakkı yeniyorsa, o toplumun geleceği de ipotek altına alınmış demektir!