Bir zamanlar siyaset dediğimiz şeyin bir omurgası vardı…İnsanlar bir partinin kapısından içeri girerken sadece rozet takmazdı; bir ideolojiyi, bir dünya görüşünü, bir duruşu da taşırdı. Sağcı sağcıydı, solcu solcuydu. İnsanlar yıllarca aynı görüş uğruna bedel öder, mücadele eder, eleştirilir ama yine de inandığı çizgiden vazgeçmezdi.
Şimdi ise Gaziantep siyasetinde öyle bir tablo oluşuyor ki; dün birbirine en ağır eleştirileri yapanlar bugün aynı sahnede alkış tutuyor. CHP’de görevden alınan eski İl Kadın Kolları Başkanı Müge Düşün ile beraberindeki isimlerin AK Parti sahnesinde boy göstermesi sadece “siyasi transfer” olarak okunacak kadar basit bir mesele değil. Çünkü mesele artık parti değiştirmekten çıktı; mesele siyasetin tamamen kişisel pozisyon arayışına dönüşmesi.Bir dönem CHP saflarında tencere kapak ritmiyle muhalefetin temposunu tutan Müge Düşün’ün bugün AK Parti sahnesinde rozetle objektiflere poz vermesi, Gaziantep siyasetinde “Tencere kapaklar dolaba mı kalktı?” yorumlarını beraberinde getirdi.
İnsan ister istemez soruyor:Bir yıl öncesine kadar siyasi karşılığı dahi olmayan, uzun yıllara dayanan bir siyasi mücadele geçmişi bulunmayan isimler bir anda STK’larda, platformlarda, davetlerde, protokol masalarında görünür hale geldi. Şimdi de siyasetin merkezinde… Peki neden? Gerçekten fikirleri mi değişti?Yoksa bulamadıkları koltuğu başka bir partide mi aramaya başladılar? Bugün CHP’de kabul görmeyen, istediği alanı bulamayan isimlerin AK Parti’de “kazanç” gibi sunulması aslında AK Parti teşkilatlarının yıllardır emek veren tabanında nasıl karşılık bulacak, bunu da zaman gösterecek.
Siyasette bu kadar sık transfer yaşanınca ortaya biraz “yamalı bohça” görüntüsü de çıkıyor. Dün birbirine en sert eleştirileri yapan isimlerin bugün aynı karede poz vermesi, tabanda ister istemez “Bu kadar farklı parçadan nasıl ortak bir hikâye çıkar?” sorusunu doğuruyor. Çünkü siyaset sadece sayı toplama işi değil; aynı zamanda aidiyet, duruş ve samimiyet meselesi. Yoksa bugün bir partide aradığını bulamayanın yarın başka bir kapıya yöneldiği bir düzende, rozetler değişir ama tartışmalar hiç bitmez.
Çünkü siyasette transfer her zaman güç değildir.Bazen kontrolsüz büyüme, içeride sessiz rahatsızlık üretir.
AK Parti yıllardır “dava siyaseti” vurgusu yapan bir parti. Ancak son dönemde kim nerede tutunamıyorsa başka bir siyasi adrese yöneliyor görüntüsü, partilerin ideolojik kimliğini tartışmalı hale getiriyor. Dün başka bir siyasi görüş adına kürsüye çıkanların bugün bambaşka bir siyasi çizgide aynı heyecanla poz vermesi toplumda da doğal olarak samimiyet sorgulaması yaratıyor. Siyaset bu kadar kolay mı değişir?Bir insanın dünya görüşü birkaç ay içerisinde tamamen tersine dönebilir mi?Yoksa artık mesele gerçekten sadece görünür olmak mı? Gaziantep’te son dönemde sıkça gördüğümüz “platform siyaseti” de tam burada devreye giriyor. Bir anda ortaya çıkan, her organizasyonda görünmeye başlayan, sosyal medyada sürekli protokol kareleri paylaşan yeni bir profil oluştu. Siyaset artık fikir üretme değil, fotoğraf verme yarışına dönüştü. İşin en dikkat çeken tarafı ise şu:Bir partide aradığını bulamayanların başka bir partiye geçmesi artık şaşırtmıyor. Çünkü yeni dönemin siyasi anlayışında sadakat değil, fırsat kollama ön plana çıkıyor. Bugün CHP’den AK Parti’ye…Yarın başka bir yere… Peki sonunda ne olacak?Aradıklarını bulana kadar herkes yer mi değiştirecek?