MUHAMMET BARAN  ASLAN

MUHAMMET BARAN ASLAN

BİR KÖREBE OYUNU

İçimde koştururken kor ateşten böcekler.
Burnumda tüter sonsuz bozkırların kokusu.
Hayat denen bu kervan hangi çölde geceler?
Hangi kadın ben için bozar ki uykusunu?

Ağır ağır çıkarken ben bu basamakları.
Kimler önüme serdi bu yokluk yokuşunu?
Feryat figan ararken maviler kanatları
Öz ruhuma hapsettim dertli keklik kuşunu.

Bizi yıkamak için yağarken nur-u baran.
Kendi eliyle boğar bir cellat yavrusunu!
Kalmamış gariplerin yaralarını saran.
Kimseler fark etmiyor sevdanın yokluğunu.

Bir satıra bin mana sığdırır bu bilmece.
Aman uyandırmayın felaket baykuşunu.
Yolumuza gül seren gül yüzlü yarenlere.
Haber verin dünyanın şu vefasız huyunu.

Baranî sen yüreğin destanını yazarken,
Bilinmez kimler nerde kazıyorlar kuyunu.
Selam olsun kıraat eyleyen kariine
Ömür ancak ve ancak bir körebe oyunu.

Yorum yap

Not: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan Gaziantep Hakimiyet Gazetesi ve hakimiyetgazetesi.com hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.
Yazarın Diğer Yazıları
Sosyal Medyada Bizi Takip Edin